خسته ام. تازه از راه رسیده ام. نهار خورده و نخورده دارم وبگردی می کنم. نمی دانم به چند نفر SMS زده ام. یادم نیست به چند نفر توضیح داده ام. به چند نفر گفته ام من آساره ام اما آن آساره ای نیستم که توی وبلاگهای شما کامنت می گذارد. از همه دوستانی که یک نفر آدم بیکار رفته در وبلاگشان پست قبلی مرا کپی کرده و نام  آساره را آن بالا گذاشته صمیمانه عذر خواهی می کنم.
و به دلیل اینکه مزاحم زیاد دارم تا اطلاع ثانوی در هیچ وبلاگی هیچ کامنتی نخواهم گذاشت. هر کامنتی با نام من داشتید لطفا نخوانید.

ارادتمند شما آساره

اینجا  مال من است. می شد طرب انگیز یک اتومبیل باشد یا یک کیف چرمی قهوه ای یا اصلا سرمه ای. می شد یک تکه زمین باشد یا یک کمد چوبی یا یک درخت گوشه حیاط یا یک بوته گل. مهم این است که همه امان یادمان باشد مال من است.